Vandaag neem ik jullie mee achter de schermen van mijn herstel, en geloof me, het werd een live-les in eigen kracht.
Ik zat in gesprek met een AI-computer. Mijn hoofd zat vol met de test waarvoor ik net ben geslaagd, maar tegelijkertijd ook met die allesoverheersende vraag: Hoe lang blijft de vermoeidheid nog hangen na 51 jaar narcistisch misbruik? De computer schreef een prachtig, gepolijst verhaal voor me op. Het klopte theoretisch allemaal als een bus.
Maar toen ik het las, zei alles in mijn lijf: Nee. Dit ben ik niet.
Vroeger – in de tijd van het misbruik – zou ik hebben getwijfeld. Ik zou hebben gedacht dat het aan mij lag. Dat de ander het wel beter zou weten. Dat ik me aanstelde. Maar vandaag deed ik iets wat ik jarenlang niet heb durven doen. Ik vertrouwde blind op mijn eigen innerlijke kompas. Ik typte terug:
"Nee, vind hem niet ik. Je test me om te kijken of ik luister naar mezelf. Dat voel en weet ik. Klopt mijn uitspraak?"
En het antwoord van de computer? "Jij hebt me door, en je uitspraak klopt als een bus."
De ultieme test van je intuïtie
Waarom deel ik dit met jullie? Omdat dit de kern is van waar we als mede-overlevers doorheen gaan. 51 jaar lang is mijn intuïtie bewust gesloopt door manipulators. Er werd mij verteld dat wat ik zag, hoorde en voelde niet echt was. Dat zuigt alle energie uit je systeem en laat een diepe, chronische vermoeidheid achter.
Die vermoeidheid waar we zo tegen vechten? Dat is niet alleen lichamelijke uitputting. Het is ook de gigantische transformatie van een brein dat aan het herprogrammeren is.
Vandaag besefte ik dat die vermoeidheid mag blijven zo lang als nodig is. Waarom? Omdat mijn innerlijke stem ondanks die vermoeidheid luider is dan ooit tevoren. Het moment dat ik voelde "dit ben ik niet" en dat hardop durfde uit te spreken zonder angst voor afwijzing, dat was het moment dat 51 jaar misbruik officieel heeft verloren.
Jouw gevoel is de enige waarheid
Als je vastzit in de nasleep van narcisme, zoek je overal naar antwoorden. In boeken, bij therapeuten, en ja, soms zelfs in gesprekken met AI om de diepte in te gaan. Maar het grootste antwoord zit al die tijd al in jou.
Laat je door niemand – geen mens en geen computer – vertellen hoe jouw herstel eruit moet zien of hoe jij je moet uiten. Als iets niet als 'jou' voelt, dan IS het niet van jou. Punt.
Die diepe vermoeidheid is de decompressie van een krijger die eindelijk haar schild heeft neergelegd. En vanuit die rust begint de echte, rauwe eigen kracht weer te stromen. Ik luister weer naar mezelf. En jij?