Het gedrag van de buren stoort me. De narcistische mishandelingen naar de kinderen toe.
Het is een komen en gaan van mensen. Nu is er weer contact met iemand.. is op visite.
Hoor ik me vriendinnetje zeggen: nee papa nee niet doen je doet me zeer... Ze zegt help..en begint te huilen.
Dan sta ik op scherp en dacht heb ik dat nu goed gehoord. Ben ik naar boven gegaan.. loopt daar een vrouw van paar straten verder in hun tuin.. ze zegt iets in een vreemde taal en het gehuil stopt ineens.
Ik vind het zo zielig voor die kinderen dat ze in een gevangenis zitten en waarvan de ouders de sleutel dragen van hun celdeur.
Moeder leeft in een schijn vrijheid